تبلیغات

شروع می کنیم به امید اینکه بتوانیم ادامه دهیم - ظلم به حضرت زهرا(س) گناه کبیره یا صغیره؟؟؟
هرچه از دستمان بر می آید انجام می دهیم

ظلم به حضرت زهرا(س) گناه کبیره یا صغیره؟؟؟

پنجشنبه 15 دی 1390 07:00 ب.ظ

نویسنده : نسل سوم

یكی از علمای برجسته اهل تسنّن‌، علاّمه و مورّخ بزرگ، عبد‌الحمید‌بن محمدبن حسین‌بن ابی‌الحدید مدائنی،‌ معروف به «ابن ابی‌الحدید» است، كه یكی از آثار مهم و معروف او «شرح نهج‌البلاغه» می‌باشد، او در سال 655 هـ .ق در بغداد درگذشت.

وی در جلد ششم شرح نهج‌البلاغه خود، پس از آن‌كه ماجرای آشوب بعد از رحلت رسول خدا‌(ص)را بیان می‌كند و اقرار می‌كند كه عمر همراه گروهی به خانه فاطمه‌(س)هجوم آوردند، و فریاد فاطمه‌(س)بلند شد...

یكی از علمای برجسته اهل تسنّن‌، علاّمه و مورّخ بزرگ، عبد‌الحمید‌بن محمدبن حسین‌بن ابی‌الحدید مدائنی،‌ معروف به «ابن ابی‌الحدید» است، كه یكی از آثار مهم و معروف او «شرح نهج‌البلاغه» می‌باشد، او در سال 655 هـ .ق در بغداد درگذشت.

وی در جلد ششم شرح نهج‌البلاغه خود، پس از آن‌كه ماجرای آشوب بعد از رحلت رسول خدا‌(ص)را بیان می‌كند و اقرار می‌كند كه عمر همراه گروهی به خانه فاطمه‌(س)هجوم آوردند، و فریاد فاطمه‌(س)بلند شد كه از خانه‌ام دور گردید ...و نیز به نقل از صحیح بخاری و صحیح مسلم، تصریح می‌كند كه:

فاطمه‌(س)از ابوبكر دوری كرد، و با او سخن نگفت تا از دنیا رفت، و علی‌(ع)فاطمه‌(س)را شبانه به خاك سپرد،‌ و موضوع را به ابوبكر اطلاع نداد».[1]

در عین حال برای حفظ آبروی عمر و ابوبكر، به توجیه پرداخته و چنین می‌گوید:

«اگر ثابت شود كه این برخورد (عمر و ابوبكر با فاطمه) خطا و گناه از آن‌ها بود، ولی گناه كبیره نیست، بلكه از گناهان صغیره‌ای است كه موجب بیزاری از آن‌ها،‌ و قطع دوستی با آن‌ها نخواهد شد!!»

حال سؤال این است كه: براستی هجوم آوردن به خانه حضرت زهرا‌(س)و یا دستور به هجوم دادن، و آن حضرت را ناراحت كردن، در حدّی كه تا آخر عمر، از ابوبكر و عمر، روی گردانید، و با آن‌ها سخن نگفت، گناه صغیره است؟!

اگر ابن ابی‌الحدید می‌گفت: اصل حادثه نزد ما ثابت نیست،‌ خیلی تعجّب نمی‌كردیم، ولی او كه اقرار به صحّت حادثه دارد، چگونه چنین سخنی گفته است؟ آیا او فرق بین گناه كبیره و صغیره را نمی‌دانست؟

مگر نه این است كه ابن ابی‌الحدید،‌ خودش نقل كرده،‌ و علمای دیگر اهل تسنّن نیز نقل كرده‌اند كه : پیامبر‌(ص)در شأن فاطمه‌(س)فرمود:

خداوند به خاطر خشم فاطمه‌(س)خشم می‌كند،‌ و به خاطر خشنودی او خشنود می‌گردد»، و نیز فرمود:

فاطمه‌(س)پاره تن من است، كسی كه او را بیازارد، مرا آزرده است، و كسی كه مرا بیازارد، خدا را آزرده است».[2]

بنابراین قطعاً آن دو نفر، فاطمه‌(س)را آزردند، و آزردن فاطمه و خشمگین كردن او موجب آزردن و خشم خدا و رسول است، بنابراین آیا براستی در عین حال، آزردن فاطمه‌(س)گناه صغیره است؟! اگر این،‌ گناه، صغیره است پس گناه كبیره چیست؟

مگر خداوند در قرآن نمی‌فرماید:

«انَّ الَّذِینَ یُؤْذُونَ اللّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللّهُ فِی الدُّنْیا وَ الآخِرَهِ وَ اَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهِیناً : كسانی كه خدا و رسول او را اذّیت كنند، خداوند در دنیا و آخرت آن‌ها را لعنت فرمود، و برای آن‌ها عذابی خوار كننده آماده نموده‌است»؟! (احزاب ـ 57) [3]

[1]. شرح نهج‌‌‌‌ البلاغه ابن ابی‌‌ الحدید، ج 6، ص 46 و 47.

[2]. صحیح بخاری، ط‌ دارالجیل بیروت،ج 7، ص 47، و ج 9، ص 185. و مدارك دیگر در كتاب فضائل الخمسه، ج 3، ص 190.

[3]. یكصد و یك مناظره، محمد محمدی اشتهاردی، ص 239.




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: مناظره ، ظلم به حضرت زهرا ، عمر ، ابوبکر ،
آخرین ویرایش: پنجشنبه 15 دی 1390 07:06 ب.ظ